ทรายสีเพลิง

ความรักที่เหลือเพียงเถ้าธุลี เพราะไฟแห่งความกระหายในชัยชนะ

ลงพิมพ์เป็นตอนๆในนิตยสารสกุลไทย ปีที่ 38 ฉบับที่ 1951 เดือนมีนาคม พ.ศ.2535

คํ า นํ า

โลกยังคงเดินทางผ่านอากาศด้วยความเร็วคงที่หนึ่งหมื่นเจ็ดร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง หากการเดินทางแห่งชีวิตบนโลกใบนี้กลับยิ่งเร่งรีบร้อนรนโดยมีความต้องการอย่างไร้ขอบเขตเป็นเชื้อเพลิง
ในเมื่อเป้าหมายของผู้คน คือชัยชนะและความเป็นเลิศเหนือผู้ใด ชีวิตจึงถูกผลักดันให้มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดจบจบบางครั้งกฎกติกาหรือคุณธรรมจรรยาแบบใดๆ ถึงกับถูกวางลงเมื่อโดนตีค่าว่าเป็นน้ำหนักถ่วง
เมื่อสายธารแห่งคุณธรรม ความหวังดี หวังงามกับชีวิตและเพื่อนมนุษย์เริ่มแห้งขอดเขรอะบ่อ โลก..จึงร้อน แล้ง และเร่งรีบขึ้นทุกวัน
…ไม่มีเพลิงกองใดร้อนเร่าเท่าความไม่รู้จักพอ เมื่อความกระหายในใจตนไม่เคยดับ
ชีวิต…ซึ่งหล่อเลี้ยงไว้ด้วยความอยากจึงถูกเผาผลาญไปอย่างไร้ค่าเสมอ

คํ า โ ป ร ย

ศรุตาบอกกับตัวเองอย่างมั่นคงว่า
นี่ต่างหากคือ ผู้ที่เธอต้องการ
เขาคือภาพฝันที่เธอฝังใจมาแต่เยาว์วัย
และคือความท้าทายของวัยนี้…
หญิงสาวรู้แน่อยู่แก่ใจว่า
การที่จะเข้าครอบงำยึดครองชายหนุ่มผู้นั้น
มิใช่เรื่องง่ายอย่างที่เธอได้ทำไปแล้วกับพัชระ
และชายหนุ่มอีกมากหน้า
ทว่า เธอก็ต้องการ!
และปณิธานว่า จะทำให้ได้
. . . . . . . . . . .
หากหัวใจเธอนุ่มนวลกว่านี้
ไม่แข็งกร้าวด้วยพลังผลักดันอันรุนแรง
และความเชื่อมั่นทะนงในคุณสมบัติของตัว
หากหัวใจของเธอมีเพียงผิวสัมผัส
ที่บอบบางละเอียดอ่อนเป็นเนื้อแท้
มิได้ถูกห่อหุ้มจนมิดชิดด้วยอารมณ์สับสน
แค้นเคือง และความกระด้างกดดัน
ศรุตาก็คงจะสัมผัสได้ถึงเสียงกระซิบ
ที่ฟังราวกับจะล่องลอยมากับสายลมแรง
…การให้อภัยผู้อื่น
ก็คือการปลดปล่อยตัวเองนะ…
ทรายเอ๋ย…
. . . . . . . . . . .
เพราะ ‘ความรัก’
แม่ของเธอเคยยินยอมให้ผู้คนเหยียบย่ำร่วมสิบปี
และก็เพราะ ‘ความรัก’
พ่อเลี้ยงของเธอจึงอุทิศชีวิตทุ่มเทอุ้มชูแม่และเธอ
. . . . . . . . . . .
เธอจึงเรียนรู้ที่จะใช้ ‘ความรัก’ ของเธอ…
เป็นเครื่องมือแสวงหาชัยชนะ
. . . . . . . . . . .
ทรายสีเพลิง
เรื่องราวของหญิงสาว
ผู้ถูกเปลวเพลิงแห่งความกระหายในชัยชนะ
เผาไหม้จนต้องพบกับความสูญเสีย

โฮมเพจนี้ มิใช่โฮมเพจที่เป็นทางการ จัดทำขึ้นเพื่อมีเจตนาเผยแพร่ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคุณปิยะพร ศักดิ์เกษมและผลงานของเธอ 
มิได้ทำขึ้นเพื่อการค้าหรือผลประโยชน์อื่นใด ลิขสิทธิ์ของงานที่อ้างถึงและอ้างอิงยังเป็นของเจ้าของงานเช่นเดิม